Z noty do dekretu Biskupa Tarnowskiego
...w każdej Mszy Świętej lub w innych celebracjach może uczestniczyć maksymalnie do 5 osób (tylko zamawiający intencje), nie licząc osób sprawujących posługę... raz jeszcze gorąco proszę wszystkich wiernych o pozostanie w domach i łączenie się na sposób duchowy z Chrystusem obecnym w Najświętszym Sakramencie w naszych kościołach”. Tych, którzy pragną skorzystać z posługi sakramentalnej, proszę o telefoniczny kontakt z duszpasterzami.


Przypominamy, że zawsze ilekroć istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się, wtedy dla uzyskania stanu łaski uświęcającej wierny „jest obowiązany wzbudzić akt żalu doskonałego, który zawiera w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej” (KPK kan. 916).


    Aby komórki rozwijały się potrzebni są nowi liderzy. Komórka jest grupą otwartą i wzrasta przez przyjmowanie ciągle nowych osób. Po pewnym czasie, aby pozostać małą grupą i mieć możliwość dalszego przyjmowania nowych, musi podzielić się. Jest tu więc miejsce dla tych wszystkich, którzy w ten właśnie sposób chcieliby służyć innym - prowadząc ich wspólną drogą do Pana. Ta perspektywa ciągłego rozwoju i wzrostu oznacza, że jest miejsce dla każdego, kto chce dynamicznie służyć Bogu i może być dodatkowym źródłem ciągle odnawiającego się entuzjazmu w służbie Jezusowi.
Potrzeba też pogłębiać własną tożsamość katolicką. Taki jest między innymi cel katechez przygotowywanych co tydzień lub dwa dla komórek przez kapłana. Jest to forma katechezy dorosłych przeżywanej we wspólnocie.

Jak ten cel jest realizowany?

    Tak w skrócie można by zaprezentować to, co jest celem komórek. Spróbujmy teraz przyglądnąć się temu, jak cel ten jest realizowany poprzez kolejne elementy trwającego ok. półtorej godziny spotkania komórki. Jest ich w sumie siedem i każdy (poza ogłoszeniami) trwa ok. piętnastu minut.
Zaczynamy od modlitwy uwielbienia. Od samego początku ustawia ona właściwie relacje między stworzeniem i Stwórcą. Otwiera na doświadczenie miłości Bożej, daje radość, rodzi zaufanie. Często związana jest ze śpiewem, który rodzi się spontanicznie, gdy chcemy uwielbiać Boga. Prowadzi do innego, nowego spojrzenia na swoje życie i pojawiające się w nim problemy. Uczy rozpoznawania obecności Boga w naszym życiu.
Druga część spotkania to dzielenie się z innymi swoim doświadczeniem minionego tygodnia. Pomocą, ukierunkowaniem tego dzielenia są dwa pytania: "W czym rozpoznałeś miłość Boga do ciebie, Jego pomoc, Jego obecność w twoim życiu w tym czasie?", i drugie pytanie: "Co uczyniłeś, aby okazać Jemu twoją miłość i aby ewangelizować po to, by Jego królestwo dotarło do serc wielu?". Tutaj dzielimy się naszym słuchaniem słowa Bożego, tym, jak ono prowadziło nas przez ten tydzień, jak próbowaliśmy na nie odpowiadać, i jakie to przyniosło efekty w naszym życiu. W ten sposób uczymy się patrzyć na nasze życie z wiarą, uczymy się dostrzegać w nim Boże prowadzenie i poddawać mu się w dokonywaniu naszych życiowych wyborów i decyzji. Teraz przychodzi czas na katechezę. Nagrana wcześniej przez księdza na CD, słuchana jest teraz przez wszystkich uczestników komórki. Jej celem jest pogłębienie własnej wiary, uświadomienie sobie, na czym polega bycie uczniem Chrystusa, słuchanie słowa Bożego i odnoszenie go do konkretów codziennego życia.

    Następny element spotkania to pogłębienie. Po wysłuchaniu katechezy uczestnicy komórki, wykorzystując przygotowane wcześniej pytania i sugestie starają się jak najlepiej zrozumieć treść katechezy i dzielić się z innymi tym, co zrodziło się w ich sercach, kiedy słuchali nauczania i refleksji innych. Nie chodzi tu o dyskusje, polemiki czy spory. Raczej o wzajemne budowanie się, o wzrastanie w zdolności do rozumienia słowa Bożego i do stosowania go w swoim życiu. Ponieważ komórka jest małą częścią dużej wspólnoty parafialnej, musi być więc informowana o życiu parafii. Dlatego po pogłębieniu przychodzi czas na ogłoszenia. Krótko, powiedzmy w 5 minut, lider zaznajamia uczestników komórki o tym, co aktualnie dzieje się w parafii, o najważniejszych spotkaniach, o potrzebach pomocy. Przez nie uczestnicy spotkania mogą lepiej uświadomić sobie, że stanowią cząstkę większego organizmu, że podtrzymują siebie nawzajem.

   Na koniec spotkania przewiduje się jeszcze powrót do wspólnej modlitwy. Będą miały miejsce dwa jej rodzaje: modlitwa wstawiennicza i modlitwa o uzdrowienie. Podczas modlitwy wstawienniczej każdy przedstawia Panu intencje, które nosi w swoim sercu, wspomina osoby i sytuacje, które oczekują Jego interwencji, Jego miłosierdzia. Tutaj modlimy się za braci i siostry ze swojego środowiska, także za tych, do których czujemy się posłani z Dobrą Nowiną. W ten sposób wszyscy włączają się w budowanie Królestwa Bożego.

    Modlitwa o uzdrowienie natomiast dotyczy bezpośrednio uczestników komórki. Tutaj każdy może prosić innych o modlitwę w jego własnych potrzebach, także dotyczących uzdrowienia fizycznego i duchowego. Tutaj prosimy o umocnienie Ducha Świętego do sprostania trudnościom i problemom nadchodzącego tygodnia. Te dwa rodzaje modlitwy stymulują wzrost wiary w moc Boga, który kocha ludzi i pragnie interweniować w życiu przez konkretne znaki. Pragnie umacniać nas także, abyśmy byli lepszymi Jego narzędziami w dziele ewangelizacji.

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa
ul. Zygmuntowska 48, 33-300 Nowy Sącz
Tel.+48 797 907 667 lub +48 797 907 670
NIP 734-111-00-87
e-mail:
Numer konta bankowego Parafii 78 88110006 0000 0000 4952 0001

Festyn 2019

imageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimage

Nowi ministranci 2019

imageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimage

I Komunia 2019

imageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimageimage

Maksymy św. Ignacego


Na dzień: 30 Marca

Cytat: „Jak pień bezkształtny nie wie, że może być zamieniony na posąg przecudnej piękności; ale wie o tem rzeźbiarz: tak wielu słabo w chrześciańskiej wierze ugruntowanych nie pojmują, że w ręce Boga, na świętych przemienić się mogą, byleby tylko tej ręce mistrzowskiej nie stawiali oporu.”
Komentarz: Bóg tylko jeden jest tak biegłym artystą, że lada z czego wszystko może uskutecznić; bo on tylko jeden może, co brakuje, dodać; co zbywa, ująć. Pozwól mu się urabiać. Nikim nie należy gardzić. Chociażby kto był jak pień, może się z czasem przemieni w kształtny posąg, stanie sztuki arcydziełem, wywoła wszystkich podziw; może zajmie miejsce na ołtarzu, przed którym ty kiedyś zginać będziesz kolana. Źle sądzi, kto z powierzchowności sądzi. Jak z najlepszych najgorsi, tak z najgorszych najlepsi stać się mogą. Ty na siebie, nie na innych zważaj. Jak glina bez oporu poddaje się ręce garncarza, zawsze gotowa do przyjęcia takiego kształtu, jaki jej ta ręka nada; tak i ty powolnym się zawsze Bogu okazuj. Pozwól, żeby On działał.


Cytaty i  komentarze pochodzą z książki "Maksymy św. Ignacego", o. Gabriel Hevenesi SJ (1656-1715)  z roku 1886. Tłumaczenie ks. Antoni Chmielowski.
Książka zawiera wypis z duchowych nauk założyciela jezuitów na każdy dzień roku.
Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com
.